De hier bedoelde hulpmiddelen zijn:
brailleleesregel met ca. 40 braillecellen, al dan niet in combinatie met spraakondersteuning
De braille-uitvoer van een computer wordt verzorgd door een brailleleesregel. Een brailleleesregel zet gegevens van het computerscherm via een schermuitleesprogramma om in brailletekens. Deze brailletekens verschijnen dan op een brailleleesregel. Elk teken op het scherm wordt weergegeven op één braillecel. In elke cel kunnen acht braillepunten verschijnen door middel van intrekbare staafjes. De brailleleesregel is samengesteld uit een reeks cellen die zijn ingebouwd in een elektronische drager. De brailleleesregel is randapparatuur die de monitor vervangt. Een brailleleesregel is alleen zinvol als men ‘blind' kan typen en braille kan lezen. De brailleleesregel biedt dus veel mogelijkheden. Toch heeft deze ook zijn beperkingen.
Van het hele beeldscherm kan de braillelezer slechts één regel tegelijk zien, en van die regel - in ons voorbeeld - nog maar slechts maximaal 40 tekens (spaties, en leestekens tellen ook mee). Het is wel mogelijk om met de knoppen op het apparaat, een volgend deel van een zin, een volgende zin, of de zin daarboven en daaronder te lezen, maar het ontbreekt voortdurend aan overzicht, dat mist de braillelezer dus altijd.
De spraak geeft daarbij gelukkig enige hulp, wat de combinatie van braille en spraak zo gewild maakt. Wie voor zijn werk een brailleleesregel moet gebruiken, krijgt er een met 70 of 80 cellen, wat een stuk comfortabeler werkt.
Verstrekking van een 80 cellen brailleleesregel kost inclusief plaatsing en enige instructie bijna het dubbele t.o.v. het verstrekken van een 40 cellen brailleleesregel. Het is daarom dat de zorgverzekeraars slechts een 40 cellen brailleleesregel toewijzen omdat een zorgverzekeraar wettelijk verplicht is het goedkoopst en meest adequate hulpmiddel te verstrekken.
Deze hulpmiddelen kunnen verstrekt worden bij de volgende indicatie(s):
Visueel gehandicapten, die het brailleschrift beheersen.
>> Terug naar hulpmiddelen